129. Ayet

Aracının direksiyonuna geçip kiliseye gitmek üzere yola koyulan rahip yolda yürümekte olan bir rahibeye rastlar. Aracını durdurur ve kiliseye kadar onunla gelmek isteyip istemediğini sorar.

Kadın arabaya biner ve bacak bacak üstüne attığında bacaklarının güzelliği ortaya çıkar. Rahibin gözü kayar ve bakayım derken kısa bir süre için aracın kontrolünü kaybeder.

Aracı tekrar kontrol altına aldıktan sonra sağ elini rahibenin bacağı üstüne koyar. Rahibe ona bakar ve şöyle der : “Rahip, 129. ayeti hatırlıyor musunuz ?”

Utançtan kıpkırmızı olan rahip derhal elini çekerek rahibeye özürlerini sıralar. Bir müddet sonra aklı tekrar karışır ve rahibenin bacağına tekrar dokunur vites değiştirme bahanesiyle ve rahibe aynı soru ile karşılık verir : “Rahip, 129. ayeti hatırlıyor musunuz ?”

Utancından yine kızaran rahip elini çeker ve “af edersin kardeşim insanoğlu zayıf düşebiliyor” der.

Kiliseye vardıklarında rahibe arabadan iner ve tek kelime söylemeksizin, ancak çok manalı bir bakış fırlatarak kaybolur.

Rahip aceleyle içeriye koşturur ve bir İncil alarak 129. ayeti açar okumak için. 129. ayet şöyle demektedir:

İleriye gidiniz, daha yukarılarda arayınız. Orada güzellikler bulacaksınız.

2 Comments:

  1. güldüren düşündüren fıkralarınızı zevkle beğeniyle okuyorum.
    gülelim gülüşelim mutluluğu bölüşelim
    gülerel gülüşerek gül bahçesine dönüşelim

  2. Okuyup, gülümsemek yerine; din yarışı yapanları garipsedim!…Allah aşkına, bu -tebessüm edebilmemiz için- paylaşılmış bir fıkra!…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.